Kiedy starszy rodzic nie powinien już mieszkać sam?

Dla wielu rodzin moment, w którym pojawia się pytanie o samotne mieszkanie rodzica, jest trudny i emocjonalny. Rodzic chce zachować niezależność, a bliscy boją się o jego bezpieczeństwo. Najczęściej to nie jedna sytuacja, lecz ciąg drobnych sygnałów sprawia, że zaczynamy szukać możliwości opieki gdzie indziej.

Wielu bliskich zaczyna interesować się alternatywną formą opieki, takim jak np.: dom seniora Medigab, a także wsparciem opiekunów, pielęgniarek i rehabilitantów. Nie chodzi o odebranie rodzicowi samodzielności, lecz o zapewnienie życia, które jest bezpieczne i przewidywalne.

Utrata samodzielności w codziennych czynnościach

Jednym z najważniejszych sygnałów są trudności z podstawowymi zadaniami, typu jedzenie, higiena, przygotowanie posiłków czy poruszaniem się po domu, jak i wychodzeniem na zewnątrz. Rodzic może coraz częściej prosić o pomoc, ale jednocześnie bagatelizować problem. Brak świeżych produktów w lodówce, bałagan lub rosnąca liczba nieopłaconych rachunków to realne dowody, że senior przestaje ogarniać codzienne sprawy.

Drugi ważny obszar to bezpieczeństwo. Upadki są u seniorów częste i mogą skończyć się złamaniem biodra lub hospitalizacją. Niepokojące są również omdlenia, problemy z ciśnieniem czy problemy z pamięcią, przez co osoba ta zapomina, chociażby o lekach. Jeśli zaczynają się zdarzać coraz częściej, samotne mieszkanie nie jest już dobrym rozwiązaniem.

Zmiany w pamięci i zachowaniu

Samotność dla wielu starszych osób jest wyzwaniem  psychicznym. Rodzic, który wcześniej był aktywny, przestaje wychodzić z domu, ogranicza kontakty z innymi, a całe dnie spędza w ciszy. To sprzyja pogorszeniu nastroju, utracie motywacji i wycofaniu społecznemu ograniczając relacje z innymi do minimum.

Sygnałem ostrzegawczym są również zmiany poznawcze. Senior może gubić rzeczy, mylić dni tygodnia, nie pamiętać rozmów sprzed kilku godzin lub mieć trudność z obsługą swojego telefonu. Nawet jeśli nie jest to demencja, takie objawy świadczą, że potrzebna jest kontrola i większa obecność innych osób w jego życiu.

W wielu rodzinach opiekę próbuje przejąć jedno z dorosłych dzieci. Jednak godzenie pracy, obowiązków i dyżurów przy rodzicu jest bardzo trudne do pogodzenia z własnym sprawami dnia codziennego. Z czasem pojawia się zmęczenie, stres i poczucie winy — zarówno za to, że robi się za dużo, jak i za to, że robi się za mało.

Dlatego coraz częściej rozważane są formy wsparcia długoterminowego. Opieka stała lub pobyty czasowe w danym ośrodku pozwalają seniorowi odzyskać siły, a rodzinie odetchnąć. Przykłady takich rozwiązań i wskazówki dotyczące organizacji opieki można znaleźć na stronie https://poradniapojezierska.pl/opieka-seniora-lodz.html, na której można znaleźć więcej informacji o tej formie pomocy.

Jak rozmawiać z rodzicem o zmianie?

Najtrudniejsza bywa rozmowa. Warto prowadzić ją spokojnie i bez presji. Najlepiej odwoływać się do konkretnych sytuacji, a nie ogólnych stwierdzeń. 

W praktyce wielu starszych ludzi odkrywa, że wsparcie opiekuna lub pobyt w miejscu z dostępem do lekarzy, rehabilitantów i zwykłej towarzyskiej rozmowy jest ulgą, a nie stratą wolności. Dzięki temu życie staje się spokojniejsze, bezpieczniejsze i mniej samotne, dlatego warto rozważyć możliwość, jakim jest dom opieki.